Είμαστε μπροστά στον καθρέφτη, στο μπάνιο μου. Τα κορίτσια ντυμένα, σχεδόν έτοιμα για το σχολείο, η Χάρις βουρτσίζει τα μαλλιά της, εγώ φοράω τους φακούς μου, η Νίνα περεργάζεται τις κρέμες μου
Μαμά, γιατί βάζεις κρέμες;
Ακουμπάω το πρόσωπό μου στο δικό της: Κοίτα το δέρμα σου στον καθρέφτη: Δεν είναι πολύ πιο όμορφο από το δικό μου; (έρχεται και η Χάρις και η απόφαση είναι καταπέλτης: Ναι, είναι)
Το δέρμα χαλάει με τα χρόνια, ασχημαίνει, περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο, από τον ήλιο. Γι αυτό βάζω κρέμες, γιατί το δέρμα μου δεν έχει τόση δροσιά, τόσο νερό όσο το δικό σου.
Και γιατί χρειάζεσαι τόσες πολλές;
Γιατί τα μάτια χρειάζονται άλλη κρέμα, η επιδερμίδα είναι πιο ευαίσθητη – και βάζω αυτήν
Και το πρωί βάζω αυτήν, που περιέχει ένα υλικό για να προστατεύει από τον ήλιο. Και αυτή είναι για το βράδυ…
Κατάλαβα: Περιέχει ένα υλικό που μας προστατεύει από το φεγγάρι
Να προστυατεύετε το δέρμα σας από τον ήλιο. Κρέμες, καπέλα, ό,τι χρειαστεί. Και σας πάνε πολύ τα καπέλα. Και στις δυο. Φιλιά!
