
Προσοχή και στη συσκευασία
Η νονά μου ήταν (κατά τη μητέρα μου) σοφή γυναίκα. Ένα από τα θέματα που στο μυαλό μου έχει τη σφραγίδα της νονάς Έλλης είναι τα δώρα.
Μια από τις πιο αγαπημένες μου κούκλες (πολύ κουκλίτσα, καστανή με μπούκλες, El Greco) ήταν δικό της δώρο και την αποκαλούσα (πώς αλλιώς;) Έλλη.
Υπάρχουν λοιπόν κάποιοι κανόνες για τα δώρα:
1. Εκφράζουν το δικό μας γούστο και όχι του παραλήπτη
2. Πρέπει να συμβαδίζουν με τις ανάγκες /τον τρόπο ζωής του παραλήπτη.
3. Δεν κάνουμε δύο δώρα, κάνουμε ένα. Το δεύτερο δώρο απλά φθηναίνει το πρώτο. Αν το δώρο που επιλέξατε δεν σας φαίνεται αρκετό, απλά επιλέξτε άλλο.
4. Με το χρηματικό ποσό που διαθέτουμε επιλέγουμε το προϊόν που είναι πιο ακριβό (ξεχωριστό) σε αυτά τα χρήματα. Εξηγούμαι: Αν έχουμε 1 ευρώ αγοράζουμε μια ακριβή (ξεχωριστή) τσίκλα και όχι ένα φθηνό στυλό.
5. Χρηματικό ποσό: Κι εγώ πιστεύω ότι είναι πιο σημαντικός ο χρόνος, η έμπνευση, η ιδέα που βάζουμε πίσω από ένα δώρο, παρά η αξία του στα χρήματα. Επειδή, όμως το δώρο είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, έχετε στο μυαλό σας και το πώς σκεφτεται ο παραλήπτης. Αν δίνει αξία στα χρήματα και σας έχει προσφέρει πάντα ακριβά δώρα, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ανταπεξέλθετε.
6. Χρόνος: Κάποιο λατρεύουν τις εκπλήξεις, τα δώρα που έρχονται σε κάποια άσχετη στιγμή, επειδή κάτι σας ενέπνευσε, άλλοι δεν μπορούν να φανταστούν ότι θα περάσουν η γιορτή ή τα γενέθλιά τους χωρίς δώρα. Καλό είναι να το γνωρίζουμε αυτό για τους φίλους μας.
Αυτά κορίτσια μου.
Για φέτος στη γιαγιά Χάρις και τον παππού Γιώργο δωρίσαμε κουραμπιέδες που είχαμε φτιάξει μαζί οι τρεις μας.